Dziś nie lubimy o nim pamiętać. Ale nie uciekniemy od pytania: czym był komunizm? Był jedyną zrealizowaną utopią, która ogarnęła pół świata na pół wieku. W Polsce rozpoczął się jej upadek i dlatego tu powinno powstać Muzeum pokazujące porażającą siłę tego sytemu, jego trwanie i jego rozkład.

Dziś nie lubimy o nim pamiętać. Ale nie uciekniemy od pytania: czym był komunizm? Był jedyną zrealizowaną utopią, która ogarnęła pół świata na pół wieku. W Polsce rozpoczął się jej upadek i dlatego tu powinno powstać Muzeum pokazujące porażającą siłę tego sytemu, jego trwanie i jego rozkład.

Czy potrzebne jest nam Muzeum Komunizmu? Starsi przecież poznali go z autopsji, młodszych przeszłość niewiele obchodzi. Na to często powtarzane pytanie odpowiadamy, że jest raczej tak, że starsi chcą zapomnieć, a dla młodszych absurd tych czasów jest czymś nierealnym.

Ale są dwa powody, żeby Muzeum powstało. Po pierwsze pytanie - jak to było możliwe, powróci. I trzeba będzie na nie kolejnym pokoleniom odpowiadać.

Po drugie - komunizm nie jest przeszłością zamkniętą i skończoną. Zapewne nie grozi nam w formie sowietyzmu i być może nie będzie to nawet komunizm. Ale wciąż pojawiają się nowe koncepcje zbudowania raju na ziemi. Terroryzm, który teraz zagroził światu jest również formą opanowania umysłów przez trującą ideologię. Obiecuje swoim - świetlaną przyszłość, wrogom - zniszczenie.

Idee stworzenia Muzeum Komunizmu zrodziła się z poczucia, że świadomość zbiorowa w Polsce, ale nie tylko, jest w fazie wypierania z pamięci totalitarnego doświadczenia. Rodzi się nostalgia za dawnymi czasami, często będąca ucieczką przed trudami demokracji, przed konfliktami, ciągłymi wyborami.

I nie chodzi tylko o mechanizm idealizowania czasu przeszłego przeciwko problemom dnia dzisiejszego. Kolejni ideolodzy przywołują struktury myślenia ukształtowane w komunizmie, budują znów frontową mentalność wobec nieustannego zagrożenia jawnego i podstępnego wroga.

Dziś zresztą widać, że nie jest to tylko choroba obozu postkomunistycznego.

Muzeum Komunizmu- podobnie jak Muzeum Holocaustu w Waszyngtonie lub Muzeum Tolerancji w Los Angeles - ma pokazywać zagrożenia, jakie pod pretekstem ustanowienia nowego, wspaniałego ładu niosą groźne ideologie.

Muzeum obrazowałoby instalowanie, trwanie i upadek systemu komunistycznego jako przykład jedynej utopii, która została zrealizowana na tyle długo, że objęła życie kilku pokoleń, wepchnęła nas w cywilizacyjne zacofanie, zmarnowała pracę milionów, zdeformowała i zdeprawowała naszą świadomość. Byłoby zarazem hołdem oddanym ludzkiemu pragnieniu wolności, które ostatecznie ten system rozłożyło.